Այբուբեն
099999ԴՆ
199999ԵՇ
and 199999ԶՈ
and 9999 99999ԷՉ
and(9999/99999ԸՊ
and(9999999999ԹՋ
" and9999999999ԺՌ
" and9999999999ԻՍ
"/*--9999999999ԼՎ
"/*--9999999999ԽՏ
-09999999999ԾՐ
-09999999999ԿՑ
/*--*99999conveՀՈւ
/*--*99999s3ՁՓ
099999s3ՂՔ
099999ԱՃՕ
099999ԲՄՖ
099999ԳՅ
Արագ Որոնում


Պետական կարգը՝ 
հանրապետություն
Մայրաքաղաքը՝ 
Հավանա
Տարածքը՝  
111 հզ. կմ2
Բնակչությունը՝ 
11,4 մլն
Պետական լեզուն՝  
իսպաներեն
Դրամական միավորը՝ 
փոխարկելի պեսո
Կուբայի մայրաքաղաք Հավանան
Կուբայի Հանրապետություն
Կուբան գտնվում է Վեստ Ինդիայում. զբաղեցնում է Կուբա, Խուվենտուդ խոշոր և շուրջ 1600 մանր կղզիներ: Կուբա կղզու մակերևույթն առավելապես հարթավայրային է, հարավ-արևելքում Սիեռա Մաեստրա լեռնազանգվածն է (առավելագույն բարձրությունը՝ 1974մ, Տուրկինո լեռ): Կան նիկելի, կոբալտի, պղնձի, մանգանի, քրոմիտների պաշարներ:
Կլիման արևդարձային մուսսոնային է: Գետերը կարճ են, սահանքավոր, ամենամեծը՝ Կաուտոն է: Տարածքի 10%-ը զբաղեցնում են մշտադալար անտառները:
Կուբա կղզին 1492 թ-ին հայտնաբերել է Ք. Կոլումբոսը: XVI դարում կղզին նվաճել են իսպանացները, և շուրջ 400 տարի այն գտնվել է իսպանական գաղութային տիրապետության տակ: 1895–98 թթ-ի ազգային-ազատագրական ապստամբության և 1898թ-ի իսպանա-ամերիկյան պատերազմի հետևանքով 1902 թ-ին Կուբան հռչակվեց անկախ հանրապետություն, բայց փաստորեն կախման մեջ էր ԱՄՆ-ից: 1959 թ-ին Ֆիդել Կաստրոյի ղեկավարությամբ Կուբայում հաղթանակեց հեղափոխությունը, և այն իրապես անկախացավ: 
Երկրի բնակչության ավելի քան 95%-ը կուբացիներ են: Բնակվում են նաև չինացներ, կորեացիներ և այլք: 
Արդյունաբերության առաջատար ճյուղը սննդի արդյունաբերությունն է՝ հատկապես շաքարի արտադրությունը, որի արտահանման ծավալով Կուբան երկրորդն է աշխարհում: Կարևոր նշանակություն ունի նաև ծխախոտի արտադրությունը (սիգարներ, սիգարեթներ և այլն): Կան նաև մետաղաձուլական, մեքենաշինական, քիմիական, տեքստիլ արդյունաբերության ձեռնարկություններ:
Գյուղատնտեսության առաջատար ճյուղը բուսաբուծությունն է: Գլխավոր մշակաբույսը շաքարեղեգն է, որի տնկադաշտերը զբաղեցնում են երկրի տարածքի 1/3-ը: Մշակում են նաև ծխախոտ, սուրճ, կակաո, բրինձ, մրգեղեն և այլն: Զբաղվում են անասնապահությամբ և ձկնորսությամբ:
Հայերը Կուբայում բնակություն են հաստատել Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո: Զբաղվել են արհեստներով, առևտրով: Ներկայումս Կուբայում կազմակերպված հայ համայնք չկա. շուրջ 80 հայ ապրում է Հավանա, Լաս Տունաս քաղաքներում: