Այբուբեն
"/*--9999999999ԷՇ
-09999999999ԸՈ
-09999999999ԹՉ
/*--*9999999999ԺՊ
/*--*9999999999ԻՋ
09999999999ԼՌ
09999999999ԽՍ
099999conveԾՎ
099999s3ԿՏ
and 099999s3ՀՐ
and 199999ԱՁՑ
and(199999ԲՂՈւ
and(9999 99999ԳՃՓ
" and9999/99999ԴՄՔ
" and9999999999ԵՅՕ
"/*--9999999999ԶՆՖ
Արագ Որոնում



Զառերի և մետաղադրամի օգնությանը հաճախ են դիմում պատահույթի տեղի ունենալու հավանականությունը որոշելիս:
Հավանականությունների տեսությունը մաթեմատիկայի բաժին է, որն ուսումնասիրում է պատահական երևույթների օրինաչափությունները:
Այս բնորոշումն առաջին հայացքից թվում է հակասական, որովհետև «պատահականություն» բառը սովորաբար գործածվում է որևէ օրինաչափության բացակայության իմաստով: Սակայն իրականում այդպես չէ. պատահական երևույթները նույնպես ենթարկվում են որոշակի օրինաչափությունների:
Հավանականության մեծությունը, որը թույլ է տալիս գնահատել որևէ արդյունքի (պատահույթի) տեղի ունենալու հնարավորությունը, փոխվում է 0 և 1 թվերի միջակայքում: Որքան հավանականության արժեքը  մոտ է 1-ին, այնքան ավելի է հնարավոր տվյալ պատահույթի տեղի ունենալը: Վեր նետած մետաղադրամի՝ «արծիվ»՝ Ա, կամ «գիր»՝ Գ, երեսով ընկնելու հավանականությունը, օրինակ, 1/2 է, որովհետև կա մետաղադրամի ընկնելու ընդամենը 2 տարբերակ՝ կամ-կամ:
Հավանականություն հասկացության հիմքում ընկած է այն փորձնական գիտելիքը, որ նույնատիպ և անկախ պատահական փորձերի երկար հաջորդականություններում տվյալ պատահույթի երևան գալու հաճախությունը միջին թվով մնում է հաստատուն: Այն երևույթները, որոնցում դիտվում է հաճախությունների կայունություն, կոչվում են վիճակագրական օրինաչափությունների ենթարկվող երևույթներ: Օրինակ՝ զառը նետելու փորձերի բավական երկար հաջորդականությունում 6 թվի գալու հաճախությունը միշտ 1/6 է՝ 6 հնարավոր ելքերից մեկը: Իսկ 6 թվերից որևէ մեկի գալու հավանականությունը 6/6 է, այսինքն՝ 1 է, որն էլ ամենամեծ հավանականությունն է: 
Հավանականությամբ կարելի է արտահայտել նաև միմյանցից անկախ զուգընթաց կամ հաջորդող պատահույթների տեղի ունենալու հնարավորությունը. օրինակ` 2 մետաղադրամ միաժամանակ նետելիս դրանց 2 «արծիվ» գալու հավանականությունը 1/4 է, ինչը նշանակում է 2 մետաղադրամի միաժամանակ ընկնելու 4 հնարավոր տարբերակներից՝ ԱԱ, ԱԳ, ԳԱ, ԳԳ, մեկը:
Հավանականության օրինաչափությունները հայտնի են եղել դեռևս անտիկ աշխարհում և կիրառվել են հատկապես զանազան խաղերում: Հնուց հայտնի են նաև մարդկանց ծննդյան հետ կապված վիճակագրական օրինաչափությունները. օրինակ` ժամանակակից տվյալներով՝ պտղի` տղա լինելու հավանականությունը հավասար է 0,515-ի: 
Հավանականության տեսության հիման վրա զարգացել են տեղեկագիտության (ինֆորմատիկա), խաղերի, զանգվածային սպասարկման տեսությունները, ստոխաստիկ (հավանականական) երկրաչափությունը և այլն:
Հավանականության տեսությունն ընկած է նաև շատ կարևոր ու կիրառական նշանակություն ունեցող մի գիտության հիմքում, որը կոչվում է վիճակագրություն: