Այբուբեն
"/*--9999999999ԷՇ
-09999999999ԸՈ
-09999999999ԹՉ
/*--*9999999999ԺՊ
/*--*9999999999ԻՋ
09999999999ԼՌ
09999999999ԽՍ
099999conveԾՎ
099999s3ԿՏ
and 099999s3ՀՐ
and 199999ԱՁՑ
and(199999ԲՂՈւ
and(9999 99999ԳՃՓ
" and9999/99999ԴՄՔ
" and9999999999ԵՅՕ
"/*--9999999999ԶՆՖ
Արագ Որոնում


Լավաշը և մատնաքաշը հայկական ազգային հացի տեսակներ են:
Հացի տարբեր տեսակներ
Հացը կարևոր և տարածված սննդամթերք է՝ թխված խմորիչով կամ թթվեցմամբ հասունացրած խմորից: Խմորը պատրաստում են ալյուրով, ջրով ու աղով՝ երբեմն ավելացնելով շաքար, յուղ, կաթ և այլ մթերքներ: Հիմնականում օգտագործվում է ցորենի և աշորայի, սակավ՝ եգիպտացորենի և գարու ալյուրը: Հաճախ հաց են անվանում հենց ցորենը, աշորան, գարին, դրանց հատիկը և ալյուրը:
Դեռևս միջին քարի դարում մարդն օգտագործում էր վայրի հացահատիկային բույսերի՝ ջրում փափկացրած հում հատիկները: Հետագայում հատիկը մանրատել են, ավելի ուշ մանրատել են նախապես բովելուց հետո: Ենթադրվում է, որ թթվեցրած խմորից հացի պատրաստման եղանակը հայտնագործել են Հին Եգիպտոսում: Հայկական լեռնաշխարհում հաց թխել են դեռևս մ. թ. ա. III–II հազարամյակներում: Միջնադարյան Հայաստանում հացը թխում էին թոնիրներում: Մինչև 1950-ական թվականները ՀՀ-ում հացը թխում էին հացատներում կամ առանձին տեղադրված թոնիրներում, փռերում, հազվադեպ՝ սաջի վրա: Տարածված հացատեսակներից են բոքոնը, մատնաքաշը, բաղարջը և, անշուշտ, մեր նշանավոր լավաշը: Բարձր սննդարարության, գերազանց համային հատկությունների, լավ յուրացվելու, պատրաստման դյուրինության ու էժանության շնորհիվ հացը շատ երկրներում լայն տարածում է ստացել: Այն պարունակում է սպիտակուցներ, ածխաջրեր, վիտամիններ (հիմնականում՝ B խմբի), հանքային նյութեր և բջջանյութ:
Հացի որակի ցուցանիշներ են արտաքին տեսքը, փափուկ միջուկի վիճակը, համը, հոտը, ինչպես նաև խոնավությունը, թթվայնությունը և ծակոտկենությունը: Պահպանման ընթացքում հացը հնանում է, սակայն նրա կենսաբանական և սննդային արժեքները չեն նվազում: Թեթևակի հին և չոր հացը նույնիսկ ավելի հեշտ է մարսվում: Հացի թարմությունը պահպանելու համար այն պահում են հացամաններում, արծնապատ կաթսաներում, պոլիէթիլենային տոպրակներում: 
Լավաշը թխում են թոնրատանը:
Վերջին մի քանի տասնամյակներում օգտագործում են խմորիչներ: Կառուցվել են հացի ժամանակակից, հզոր գործարաններ, որտեղ ամեն ինչ անում են մեքենաները, և նրանց աշխատանքն արդեն կարգավորում են ոչ թե փորձառու վարպետները, այլ ինքնաշխատ սարքերը:
  • Հացը չպետք է պահել մութ ու խոնավ տեղում, քանի որ այն կլանում է խոնավությունը և արագ բորբոսնում:
  • Օրական 500 գ հաց օգտագործելու դեպքում 1/3-ով բավարարվում է մարդու օրգանիզմի սպիտակուցների պահանջը: