Այբուբեն
and(9999 99999ԵՆ
and(9999/99999ԶՇ
" and9999999999ԷՈ
" and9999999999ԸՉ
"/*--9999999999ԹՊ
"/*--9999999999ԺՋ
-09999999999ԻՌ
-09999999999ԼՍ
/*--*9999999999ԽՎ
/*--*9999999999ԾՏ
099999conveԿՐ
099999s3ՀՑ
099999s3ՁՈւ
099999ԱՂՓ
099999ԲՃՔ
and 199999ԳՄՕ
and 199999ԴՅՖ
Արագ Որոնում


Պետական կարգը՝ 
հանրապետություն
Մայրաքաղաքը՝ 
Բուդապեշտ
Տարածքը՝ 
93 հզ. կմ2
Բնակչությունը՝ 
10,2 մլն
Պետական լեզուն՝ 
հունգարերեն
Դրամական միավորը՝ 
ֆորինտ
Հունգարիայի խորհրդարանի շենքը  Բուդապեշտում` Դանուբի ափին
Բալատոն լիճը զբոսաշրջության և սպորտի հայտնի կենտրոն է:
Հայ-հունգարական բարեկամության հուշարձան Շոպրոն քաղաքում
Հունգարիայի Հանրապետություն
Հունգարիան պետություն է Եվրոպայի կենտրոնում՝ Ալպերի, Կարպատների և Դինարյան լեռների միջև: Հունգարիայի գլխավոր գետը՝ Դանուբը, հոսում է երկրի կենտրոնով՝ հյուսիսից հարավ 270 կմ երկարությամբ և երկիրը բաժանում է 2 մասի: Արևելքում Միջինդանուբյան ընդարձակ դաշտավայրն է, արևմուտքում՝ Դունանտալ հարթավայրը, որը հատվում է Միջինհունգարական լեռներով, հյուսիսում՝ Արևմտյան Կարպատների ճյուղավորումները՝ մինչև 1000 մ բարձրությամբ: Ամենաբարձր կետը Կեկեշ լեռն է` 1015մ: Կլիման բարեխառն է, ցամաքային: Հունգարիայի գետային ցանցը պատկանում է Դանուբի ավազանին, որը երկրի ամենակարևոր ջրուղին է և Հունգարիան կապում է մերձդանուբյան մյուս պետությունների հետ: Դանուբի Չեպել (Բուդապեշտում) նավահանգիստ են մտնում նույնիսկ Սև ծովից եկող նավերը: Դանուբի խոշոր վտակներն են Ռաբան, Շիոն, Դրավան, Տիսան: Լճերը քիչ են, ամենախոշորը Բալատոնն է, որի գեղատեսիլ ափերին տարածված են առողջարաններ ու հանգստյան տներ, հյուրանոցներ ու զբոսաշրջային հանգըրվաններ:
Հեռավոր անցյալում հունգարները, որոնք ուգրո-ֆիննական ծագում ունեն, ապրում էին Ուրալյան լեռնաշղթայի նախալեռներում: Այնուհետև, շարժվելով դեպի հարավ-արևմուտք, IX դարի վերջին նրանք հաստատվել են ժամանակակից Հունգարիայի տարածքում:
Հունգարները դարեր շարունակ պայքարել են երկիրը նվաճած թուրքերի, XVII դարից ի վեր՝ ավստրիական տիրապետության դեմ, ինչի վառ դրսևորումն էր 1848–49 թթ-ի հունգարական հեղափոխությունը, որը սակայն ավարտվել է պարտությամբ: Ավստրո-Հունգարական կայսրությունը քայքայվեց միայն Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո, և Հունգարիան հռչակվեց անկախ պետություն:
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Հունգարիան ֆաշիստական Գերմանիայի գլխավորած պետությունների խմբակցության կազմում պատերազմ հայտարարեց ԽՍՀՄ-ին: 1945 թ-ի ապրիլին Հունգարիան պարտություն կրեց խորհրդային բանակից, և այնտեղ հաստատվեց կոմունիստական վարչակարգ: Երկրում իրականացվեցին սոցիալիստական վերափոխություններ, որոնք սակայն արմատներ չգցեցին հունգարական հասարակության մեջ. դրա ցայտուն արտահայտությունը եղավ 1956 թ-ի ապստամբությունը վարչակարգի դեմ, որը ճնշվեց երկիր մուտք գործած խորհրդային բանակի կողմից:
Այդ իրադարձություններից 33 տարի անց, 1989 թ-ի հոկտեմբերին, Հունգարական Ժողովրդական Հանրապետությունը վերականգնեց իր իրական անկախությունը և վերանվանվեց Հունգարիայի Հանրապետություն: 2004 թ-ից անդամակցում է Եվրոպական միությանը: 
Բնակչության 96%-ը հունգարներ (ինքնանվանումը՝ մաջար) են: Բնակվում են նաև սլովակներ, ռումիններ, գերմանացիներ, սերբեր, հայեր և այլք:
Խոշոր քաղաքներն են Բուդապեշտը, Դեբրեցենը, Միշկոլցը, Սեգեդը:
Հունգարիան ներկայումս զարգացած արդյունաբերական երկիր է՝ բազմաթիվ գործարաններով ու ֆաբրիկաներով: Հատկապես լայն զարգացում են ստացել մեքենաշինությունն ու մետաղամշակումը: Արդյունահանում են բոքսիտներ (2-րդ տեղը Եվրոպայում), մանգան, բազմամետաղներ, քիչ քանակությամբ՝ նավթ և գազ: Արտադրում են հաստոցներ, լեռնային և շինարարական մեքենաներ, հզոր տրակտորներ, կոմբայններ, դիզելային լոկոմոտիվներ, մոտոցիկլներ, երկաթուղային վագոններ, տրոլեյբուսներ, ավտոբուսներ («Իկարուս»): Սննդի արդյունաբերության առաջատար ճյուղերն են պահածոների, մսեղենի և հրուշակեղենի արտադրությունը:
Զարգացած է նաև գյուղատնտեսությունը: Հունգարիայի տարածքի ավելի քան 60%-ը բերրի վարելահողեր են, 17,6%-ը` անտառներ, բարենպաստ են նաև կլիմայական պայմանները: Մշակում են ցորեն, եգիպտացորեն, գարի, բրինձ, շաքարի ճակնդեղ, կարտոֆիլ, արևածաղիկ, կանեփ: Խաղողի այգիներով ու գինով հռչակված է Կարպատների նախալեռնային Տոկա շրջանը: Դանուբի և Տիսայի միջագետքում տարածված են պտղատու այգիները: Բուծում են խոշոր եղջերավոր կենդանիներ, ոչխարներ (հիմնականում` նրբագեղմ): Զարգացած են խոզաբուծությունն ու թռչնաբուծությունը:
1872 թ-ին հիմնադրված մայրաքաղաք Բուդապեշտն առաջացել է Բուդա և Պեշտ քաղաքների միավորմամբ, որոնք միմյանց միացած են 8 կամուրջներով: Պեշտում են գտնվում գրեթե բոլոր կառավարական հիմնարկները, թատրոնների, թանգարանների, բուհերի (Բուդապեշտի համալսարանը հիմնադրվել է 1300 թ-ին) մեծ մասը, առևտրական և արդյունաբերական շատ ձեռնարկություններ: Դեռևս XIX դարի վերջին է Բուդապեշտում գործարկվել (Եվրոպայում` 2-րդ) 8 կմ երկարությամբ  մետրոպոլիտենը:
Հայտնի են կոմպոզիտորներ Ֆերենց Լիստը, Բելլա Բարդոկը, բանաստեղծ Շանդոր Պետեֆին, ֆիզիկոս Էդվարդ Թելերը, կինոռեժիսոր Ջորջ Կյուկորը, գյուտարար Էռնե Ռուբիկը և շատ ուրիշներ:

Հայերը Հունգարիայում
Հունգարիայում հայերն սկսել են բնակություն հաստատել X–XI դարերում: Նրանք հիմնել են Գեռլա և Եղիսաբեթուպոլիս քաղաքները Տրանսիլվանիայում: Դեռևս XIII դարում Կիլիկյան Հայաստանի և Հունգարիայի թագավորները կնքել են բարեկամության դաշինք: Ուշագրավ է, որ Հունգարիայի երբեմնի մայրաքաղաք Էստերգոմում եղել է հայկական թաղամաս, որի բնակիչները 1240–41թթ-ին հունգարների հետ կողք կողքի կռվել են մոնղոլ-թաթարական նվաճողների դեմ: 
Ավելի ուշ հունգարահայերը կռվել են երկիրն օսմանյան լծից ազատագրելու համար, մասնակցել են 1848–49 թթ-ի հեղափոխությանը: Հունգարիայի ազատագրման համար մղված մարտերում աչքի են ընկել հայազգի զորավարներ Էռնե Կիշը, Վիլմոշ Լազարը, Յանոշ Ցեցը (Բուդապեշտում կան նրանց անունները կրող փողոցներ):
Ներկայումս Հունգարիայում բնակվում է մոտ 15 հզ. հայ, մեծ մասը՝ Բուդապեշտում: Փոքրաթիվ հայկական համայնքներ կան Դեբրեցեն, Շոպրոն, Սեկեշֆեհերվար քաղաքներում: Հայերի մեծ մասը ներգրավված է երկրի տնտեսական և հասարակական կյանքում: Գործում են Հայ մշակութային միությունը (մինչև 1993 թ.՝ «Արմենիա» ընկերություն), հայկական եկեղեցին, հայկական ռադիոժամ, լույս է տեսնում «Արարատ» թերթը: Հատկապես ակտիվ կապեր են ստեղծվել Դյոր Շոպրոնի մարզի գիտական  և մշակութային  հաստատությունների հետ: