Այբուբեն
"/*--9999999999ԷՇ
-09999999999ԸՈ
-09999999999ԹՉ
/*--*9999999999ԺՊ
/*--*9999999999ԻՋ
09999999999ԼՌ
09999999999ԽՍ
099999conveԾՎ
099999s3ԿՏ
and 099999s3ՀՐ
and 199999ԱՁՑ
and(199999ԲՂՈւ
and(9999 99999ԳՃՓ
" and9999/99999ԴՄՔ
" and9999999999ԵՅՕ
"/*--9999999999ԶՆՖ
Արագ Որոնում


Գեղանկարչական նշանավոր գործերի մեծ մասն աշխարհում 
ստեղծվել է յուղաներկով: 
Յուղանկարներ են նաև Մ. Սարյանի «Դեղձի 
բերքահավաք կոլտնտեսությունում» 
(վերևում) և Հ. Այվազովսկու «Համաշխարհային
 ջրհեղեղ» (ներքևում) գործերը:
Յուղաներկերն անօրգանական գունանյութերի (պիգմենտներ) և որոշ լցանյութերի կախույթներ են օլիֆներում: Հաճախ որպես գունանյութեր օգտագործվում են տիտանի օքսիդը, օքրան, երկաթի սուսրը, քրոմի օքսիդը և այլն, իսկ որպես լցանյութեր՝ տալկը, կաոլինը, փայլարը և այլն, որոնք ավելացվում են յուղաներկերին՝ որոշակի մածուցիկություն հաղորդելու և գունանյութերի ծախսը նվազեցնելու նպատակով: Յուղաներկի չորանալու արագությունը կախված է նրա տեսակից և չորացման պայմաններից: Սենյակային պայմաններում չորացնելիս յուղաներկի շերտի ջրակայունությունը ցածր է, 250–300օC-ում չորացնելիս` կայուն է նույնիսկ ալկալիների նոսր լուծույթների նկատմամբ: Արտադրվում են հեղուկ և մածուկային յուղաներկեր: Կիրառվում են պատեր, տանիքներ, փայտ և այլ իրեր ներկելու համար:
Գեղարվեստական յուղաներկերը պատրաստում են` գունանյութերը կտավատի ձեթի հետ տրորելով: Երբեմն ավելացնում են նաև ընկույզի և արևածաղկի ձեթեր: Այսպիսի յուղաներկերով նկարում են հիմնաներկով պատած կտավի, փայտի, մետաղի, ծեփած պատի վրա: Յուղաներկով նկարելիս հնարավոր է հարթ մակերեսի վրա ստանալ ծավալի և տարածության տեսողական պատրանք, գունային հարուստ էֆեկտներ, նկարին հաղորդել խոր արտահայտչականություն: Յուղաներկերի կիրառման մասին գրավոր տեղեկություններ պահպանվել են դեռևս անտիկ և միջնադարյան ձեռագրերում: Յուղաներկերով գեղանկարչությունը տարածվել է XV դարի 2-րդ կեսից, XVI դարից դարձել է առաջատարը գեղանկարչության մեջ: