Այբուբեն
and 9999 99999ԷՉ
and(9999/99999ԸՊ
and(9999999999ԹՋ
" and9999999999ԺՌ
" and9999999999ԻՍ
"/*--9999999999ԼՎ
"/*--9999999999ԽՏ
-09999999999ԾՐ
-09999999999ԿՑ
/*--*99999conveՀՈւ
/*--*99999s3ՁՓ
099999s3ՂՔ
099999ԱՃՕ
099999ԲՄՖ
099999ԳՅ
099999ԴՆ
199999ԵՇ
and 199999ԶՈ
Արագ Որոնում


Խմբային գեղալող
Ջրագնդակի մրցում
Սերֆինգ
Ջրադահուկային սպորտ
Առագաստանավային մրցարշավ
Ջրային մարզաձևերով մարդիկ զբաղվել են վաղ անցյալից. դրանք հայտնի են ոչ միայն որպես սպորտի տարատեսակ, այլև հանգստի և զվարճանքի միջոց: Կատարվել են նաև ջրին առնչվող բազմաթիվ տոներ: Ջրային մարզաձևերով զբաղվում են լողավազանում, գետերում, լճերում և նույնիսկ ծովում: Ջրային մարզաձևեր են լողը, ջրացատկը, գեղալողը (համաժամանակյա լող), սերֆինգն ու վինդսերֆինգը, թիավարությունը, ջրադահուկային, առագաստային, ջրաշարժիչային սպորտը և այլն: Սրանցից յուրաքանչյուրում մարզիկն օգտագործում է էներգիայի տարբեր տեսակներ. լողում և թիավարությունում՝ մկանների ուժի, առագաստային սպորտում և սերֆինգում՝ քամու և ալիքների, ջրաշարժիչային սպորտում՝ շարժիչի ուժի էներգիաները և այլն: 
Ջրային մարզաձևերով զբաղվող մարզիկները նախապես սովորում են լավ լողալ, սակայն արագընթաց գետերում և ծովում այդ մարզաձևերով անվտանգ զբաղվելու համար նույնիսկ գերազանց լողորդները կրում են փրկարարական բաճկոններ:

Լողավազանային ջրային մարզաձևեր
Լողավազանում անցկացվող մարզաձևերից ամենահայտնին լողն է: Այն օլիմպիական մարզաձև է դարձել 1896 թ-ից, երբ կայացան մեր ժամանակների 1-ին Օլիմպիական խաղերը: 
Լողավազանում են ացկացվում նաև ջրացատկի մրցումները: Ջրացատկը օլիմպիական մարզաձև է դարձել 1904թ-ից: Այն բաղկացած է 2 մրցաձևից՝ 1 և 3-մետրանոց ոստնակացատկերից և 10-մետրանոց աշտարակացատկից: Մասնակցում են և՜ տղամարդիկ, և՜ կանայք: 
Հայ ջրացատկորդներից համընդհանուր ճանաչման են արժանացել Ս. Քոչարյանը, Փ. Սարիբեկյանը, Դ. Համբարձումյանը (Եվրոպայի բազմակի չեմպիոն, Օլիմպիական խաղերի մրցանակակիր), ջրացատկորդուհի Ս. Էմիրզյանը (Օլիմպիական խաղերի մրցանակակիր) և ուրիշներ:
Լողավազանում անցկացվող ջրային մարզաձևերից է նաև գեղալողը կամ համաժամանակյա լողը, որով զբաղվում են միայն կանայք:
Գեղալողը 1992 թ-ից դարձել է օլիմպիական մարզաձև: Մարզուհիները մրցում են մենալողում, զուգալողում և խմբային (քառյակ, վեցնյակ, ութնյակ) լողում: Երաժշտության ուղեկցությամբ մարզուհիները ջրում կատարում են համաժամանակյա տեղաշարժեր և կազմում բազմապիսի պատկերներ: 
Ջրագնդակ մարզաձևը գնդակով թիմային մարզախաղ է: 1900 թ-ից օլիմպիական մարզաձև է: Մրցում են 7-ական մարզիկներից (դարպասապահ և 6 խաղացող) բաղկացած 2 թիմ: Խաղի նպատակն է 30x20 մ չափերով լողավազանում 18 րոպեի ընթացքում գնդակը ձեռքով միմյանց փոխանցելով հնարավորինս շատ անգամ խոցել հակառակորդի`  3 մ երկարությամբ և 0,9 մ բարձրությամբ դարպասը:


Ստորջրյա սպորտ
Ստորջրյա սպորտն ընդգրկում է ստորջրյա արագընթաց լողի, կողմնորոշման, ստորջրյա տուրիզմի և որսորդության մրցումները՝ հատուկ հանդերձանքի (լողաթաթեր, դիմակ, աքվալանգ) օգտագործմամբ:
Ստորջրյա արագընթաց լողի ձևերն են՝ լող աքվալանգով, լող լողաթաթերով, սուզում լողաթաթերով: Մրցումներն անցկացվում են ջրավազանում՝ տարբեր լողատարածություններում: Մասնակցում են և՜ տղամարդիկ, և՜ կանայք:
Այս մարզաձևում հայ մարզիկներից լավագույն արդյունքի է հասել ստորջրյա լողորդ Շ. Կարապետյանը՝ սահմանելով 10 համաշխարհային ռեկորդ:

Սերֆինգ և վինդսերֆինգ
Սերֆինգը ջրի վրայով սահքն է հատուկ տախտակով՝ սերֆերով, որը սովորաբար պատրաստվում է թեթև, ամուր պլաստմասսայից և պատվում է խեժով ու ապակեթելքով: Այս մարզաձևի մրցումներն անցկացվում են ծովափնյա վայրերում: 
Ավելի քան 200 տարի առաջ բրիտանացի ծովագնացներն առաջինն են տեսել, թե ինչպես են Խաղաղ օվկիանոսում գտնվող Հավայան կղզիների բնակիչներն զբաղվում սերֆինգով: Այս մարզաձևով զբաղվելու ամենանպաստավոր վայրերից են Ավստրալիայի և Կալիֆոռնիայի ծովափերը: 
Սերֆինգում մարզիկի նպատակն է «բռնել» ծովային ալիքն ու բարձրանալ նրա վրա և վայր սահել ալիքի կատարից: Այս մարզաձևում կարևոր է նաև, թե ինչպիսի ծովային ալիքների ժամանակ են տեղի ունենում մրցումները. ամենաբարդ և գրավիչ տեսք ունի խողովակաձև ոլորվող ծովային ալիքը, երբ սերֆինգորդն աշխատում է սահել-անցնել այդ «խողովակի» միջով:
Սերֆինգի մեկ այլ տարատեսակ վինդսերֆինգում մարզիկն օգտագործում է և՜ սերֆինգի, և՜ առագաստային սպորտի տարրերը: Այս մարզաձևում, բացի մրցարշավներից, կազմակերպվում են նաև ազատ ոճի մրցումներ, որտեղ մարզիկները ջրի վրա ցուցադրում են բազմապիսի հնարքներ:

Թիավարություն
Թիավարությունը 1936 թ-ից դարձել է օլիմպիական մարզաձև և ներառում է կանոեներով, բայդարկաներով և ակադեմիական թիավարությունները:
Կանոեներով մրցումներում մարզիկը մի ոտքով ծնկում է մաքոքանման մարզամակույկում՝ կանոեում, և միաբերան թիով թիավարում կա՜մ աջ, կա՜մ ձախ կողմից: Պաշտոնական մրցումներին մասնակցում են միայն տղամարդիկ՝ մեկտեղանոց կամ երկտեղանոց կանոեով: 
Բայդարկաներով մրցումներում մարզիկը նստում է նեղ, թեթև մարզամակույկում՝ բայդարկայում, և 2 ձեռքերով բռնած երկթև թիով թիավարում հերթականությամբ՝ մե՜կ աջ, մե՜կ ձախ կողմից: Մրցումներին մասնակցում են և՜ տղամարդիկ, և՜ կանայք:
Օլիմպիական խաղերում ջրային մրցարշավները տեղի են ունենում այդ նպատակով հատուկ կառուցած թիավարության ջրանցքում՝ 500 և 1000 մ ջրատարածություններում: Կանոեներով մրցում են միայն տղամարդիկ, բայդարկաներով՝ և՜ տղամարդիկ, և՜ կանայք:
Թիաոլորասահքը կամ ջրային սլալոմը կանոեներով և բայդարկաներով մրցարշավն է բազմաթիվ շրջապտույտներով գետերում: Մարզիկները մեկնարկում են իրարից որոշակի ժամանակահատված հետո և լողում են բազմագույն սյուներով՝ դարպասներով, նշված որոշակի մրցուղիով՝ նախ` գետի հոսանքի ուղղությամբ, ապա` հոսանքին հակառակ: 
Արագահոս լեռնային գետերով մրցարշավում մարզիկները մեկնարկում են ընդհանուր ելագծից և հնարավորինս կարճ ժամանակամիջոցում հաղթահարում 3 կմ երկարությամբ ժայռոտ, սահանքներով և բնական  այլ խոչընդոտներով լի մրցատարածությունը: Կանոեներով և բայդարկաներով թիավարությունը զարգացել է XIX դարի կեսերին, իսկ 1924 թ-ին հիմնվել է այս մարզաձևի միջազգային ֆեդերացիա:
Ակադեմիական թիավարությունը ջրային արագընթաց մարզաձև է, որի մրցումներին մասնակցում են և՜ տղամարդիկ, և՜ կանայք: Ակադեմիական թիավարությունն սկիզբ է առել Մեծ Բրիտանիայում, որտեղ առաջին մրցումներն անցկացվել են 1920-ական թվականներին: 
Այս մարզաձևում մարզիկները շարքով՝ մեկը մյուսի հետևից, նստում են շրջահոսելի իրանով բազմատեղանոց, թիակալներով թեթև մարզանավակներում: Ակադեմիական հակադիր թիակներով մարզաձևում մարզիկները թիավարում են 1-ական թիերով, իսկ զուգադիր թիակներով մարզաձևում՝ ավելի փոքր չափերի 2-ական թիերով: Թիմերը կազմված են լինում 1, 2, 4 կամ 8 մարզիկներից: Մրցումներն անցկացվում են լճերում, գետերում կամ բնական ջրանցքներում, իսկ Օլիմպիական խաղերի և աշխարհի առաջնությունների համար կառուցում են թիավարության արհեստական ջրանցքներ:
Ջրադահուկային սպորտ
Ջրադահուկային սպորտը հատուկ դահուկներով ջրի մակերևույթի վրայով արագընթաց սահքն է քարշիչ մոտորանավակի օգնությամբ: Ջրադահուկային սպորտը ներառում է ոլորասահք (սլալոմ), ցատկեր ցատկահարթակից և գեղասահք մարզաձևերը:
Ոլորասահքի մրցումներում ջրադահուկորդը, շրջանցելով մոտորանավակի շարժման գծի 2 կողմում տեղակայված խարսխալողանները, սահում է ջրի մակերևույթով: Մարզիկի ցույց տված արդյունքը որոշվում է ճիշտ շրջանցված խարսխալողանների թվով:
Ցատկահարթակից ցատկերի մրցումներում ջրադահուկորդն ընթացքից ցատկում է թեք ցատկահարթակից՝ նախապես բաց թողնելով քարշիչ մոտորանավակի ճոպանը: Արդյունքը գնահատվում է ցատկի երկարությամբ:
Գեղասահքի մրցումներում ջրադահուկորդն ընթացքի ժամանակ ցուցադրում է հնարավորինս շատ  շարժումներ՝ 90օ, 180օ, 360օ և ավելի աստիճանի շրջադարձեր, կողային սահումներ, որոնցից յուրաքանչյուրը գնահատվում է որոշակի թվով միավորներով: 

Առագաստային սպորտ
Առագաստանավերի առաջին մրցարշավները տեղի են ունեցել XVIII դարում Անգլիայիում: Առագաստային սպորտը 1900 թ-ից դարձել է օլիմպիական մարզաձև: Ներկայումս մարզիկները մրցում են ինչպես մեկ- և երկտեղանոց, այնպես էլ կրեյսերյան (հածանավային) առագաստանավերով և 20 ու ավելի մարզիկներից բաղկացած թիմերով խոշոր առագաստանավերով:
Մրցարշավները տեղի են ունենում և՜ բաց ծովում, և՜ ափամերձ շրջաններում: Օլիմպիական խաղերում և խոշոր մրցություններում առագաստանավերի մրցարշավները տեղի են ունենում ըստ տարբեր դասերի, իսկ մրցումներն անցկացվում են խարսխավոր ազդալողաններով նշված հավասարակողմ եռանկյունաձև երթուղով:

Ջրաշարժիչային սպորտ
Ջրաշարժիչային սպորտն ընդգրկում է շարժիչավոր արագընթաց մարզանավակներով ու նավերով մրցումները և շարժիչանավակներով զբոսաշրջությունը: Ամեն տարի աշխարհում անցկացվում են այս մարզաձևերի ավելի քան հարյուր խոշոր մրցարշավներ: