Այբուբեն
099999ԳՅ
099999ԴՆ
199999ԵՇ
and 199999ԶՈ
and 9999 99999ԷՉ
and(9999/99999ԸՊ
and(9999999999ԹՋ
" and9999999999ԺՌ
" and9999999999ԻՍ
"/*--9999999999ԼՎ
"/*--9999999999ԽՏ
-09999999999ԾՐ
-09999999999ԿՑ
/*--*99999conveՀՈւ
/*--*99999s3ՁՓ
099999s3ՂՔ
099999ԱՃՕ
099999ԲՄՖ
Արագ Որոնում


Պետական կարգը՝ 
հանրապետություն
Մայրաքաղաքը՝ 
Բրատիսլավա
Տարածքը՝ 
49 հզ. կմ2
Բնակչությունը՝ 
5,4 մլն
Պետական լեզուն՝ 
սլովակերեն
Դրամական միավորը՝ 
սլովակյան կրոն
Սլովակիայի մայրաքաղաք Բրատիսլավայի համայնապատկերը
Սլովակիայի Հանրապետություն 
Սլովակիան պետություն է Կենտրոնական Եվրոպայում: Առավելապես լեռնային երկիր է, որի մեծ մասը գտնվում է Արևմտյան Կարպատներում: Հյուսիսում Բարձր Տատրաներն են (առավելագույն բարձրությունը՝ 2655 մ, Գերլախովյան Շտիտ), հարավում՝ Ցածր Տատրաները,  և այլ լեռնաշղթաներ: 
Ընդերքում կան երկաթի, մանգանի, ծարիրի, մագնեզիտի, բազմամետաղների հանքավայրեր: 
Դաշտավայրերն զբաղեցնում են փոքր տարածություններ: Լեռները հիմնականում անտառապատ են: Կենդանիներից տարածված են արջը, գայլը, լուսանը, աղվեսը, կզաքիսը, կնգումը, եղջերուն, գետակինճը, այծյամը, սկյուռը: Վագ, Նիտրա, Գրոն, Օնդավա գետերը հարուստ են ձկներով: 
Սլովակիայի տարածքը բնակեցված է եղել հին քարի դարից: XI դարում Սլովակիան ընդգրկվել է Հունգարական թագավորության կազմի մեջ, XIII–XIV դարերում այն գաղութացրել են գերմանացիները: XVI դարի կեսին երկրի մեծ մասը զավթել է Օսմանյան կայսրությունը, մնացած մասն անցել է Ավստրիային, իսկ ավստրո-թուրքական պատերազմից (1683–99 թթ.) հետո Ավստրիային է միացվել նաև Հարավային Սլովակիան: 
Առաջին համաշխարհային պատերազմի (1914–18 թթ.) ավարտին` Ավստրո-Հունգարիայի փլուզումից հետո, 1918 թ-ին Սլովակիան ընդգրկվեց Միասնական Չեխոսլովակյան պետության մեջ, իսկ 1919 թ-ի հունիսին կարճատև ժամանակով առանձնացավ:  1938թ-ին երկրի հարավային մասերը միացվեցին Հունգարիային, իսկ 1939 թ-ի մարտի 14-ին դարձավ ինքնուրույն պետություն՝ Գերմանիայի «պահպանության» ներքո: Սակայն երբ 1945 թ-ին խորհրդային զորքերը մտան Սլովակիա, այն կրկին միացավ Չեխիային, իսկ 1969 թ-ին Չեխոսլովակիան հռչակվեց չեխերի և սլովակների դաշնային պետություն՝ Չեխոսլովակիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն: Արևելյան Եվրոպայի երկրներում սոցիալիստական հասարակարգի փլուզումից հետո, 1992 թ-ի դեկտեմբերի 31-ին ընդունված օրենքով, Չեխոսլովակիան բաժանվեց 2 ինքնուրույն պետությունների՝ Չեխիայի և Սլովակիայի:
Սլովակիայի բնակչության գրեթե 90 %-ը սլովակներ են: 
Խոշոր քաղաքներն են Բրատիսլավան, Կոշիցեն, Պրեշովը, Ժիլինան:
Սլովակիան ունի զարգացած արդյունաբերություն և գյուղատնտեսություն: Արդյունաբերական գլխավոր կենտրոններն են Բրատիսլավան և Կոշիցեն: Հանքային լեռների՝ երկաթի, մանգանի, ծարիրի, մագնեզիտի և բազմամետաղային հարուստ հանքավայրերի հիմքի վրա զարգացել են մետաղաձուլությունն ու մեքենաշինությունը: Կան նաև նավթավերամշակման, նավթաքիմիական, քիմիական, փայտամշակման, մանածագործական, շինանյութերի և այլ ձեռնարկություններ: Մշակում են հացահատիկային բույսեր, ձիթատուներ, շաքարի ճակնդեղ, ծխախոտ: Զարգացած են այգեգործությունը, պտղաբուծությունը, մսակաթնատու անասնաբուծությունը: 
Սլովակիայի տարածքում պահպանվել են թրակիացիների, սկյութների, կելտերի, գերմանների, հին սլավոնների և այլ ցեղերի մշակույթի նմուշներ:
Սլովակիայում հայտնի են գյուտարարներ Յո. Մուրգաշը, Ս. Պանիչը, Յո. Հելլին, քաղաքական գործիչ Ալ. Դուբչեկը, տիեզերագնաց Ի. Բելլան և ուրիշներ:

Հայերը Սլովակիայում
Սլովակիայում առաջին հայ ընտանիքները հաստատվել են XVII դարի կեսին, սակայն հայ համայնքը կազմավորվել է վերջին շրջանում, որը պաշտոնական գրանցում է ստացել 2002 թ-ին: Ներկայումս Սլովակիայում բնակվում է ավելի քան 500 հայ՝ հիմնականում Բրատիսլավայում: Զբաղվում են գլխավորապես առևտրով, արհեստներով:
Սլովակիայի խորհրդարանը 2004 թ-ին ճանաչել է Հայոց ցեղասպանությունը Օսմանյան Թուրքիայում: