Այբուբեն
and 9999 99999ԷՉ
and(9999/99999ԸՊ
and(9999999999ԹՋ
" and9999999999ԺՌ
" and9999999999ԻՍ
"/*--9999999999ԼՎ
"/*--9999999999ԽՏ
-09999999999ԾՐ
-09999999999ԿՑ
/*--*99999conveՀՈւ
/*--*99999s3ՁՓ
099999s3ՂՔ
099999ԱՃՕ
099999ԲՄՖ
099999ԳՅ
099999ԴՆ
199999ԵՇ
and 199999ԶՈ
Արագ Որոնում


Սարգսյան Արա
1902 թ., 
Կոստանդնուպոլիս
1969 թ., Երևան
Արա Սարգսյան. 
Թորոս Թորամանյանի 
դիմաքանդակը (1936 թ.)
Ալեքսանդր Շիրվանզադեի դիմաքանդակը (1960 թ.)
«Սահակ Պարթև և Մեսրոպ Մաշտոց» (1943 թ., գիպս, 2002 թ-ին պղնձե 
տարբերակը տեղադրվել է ԵՊՀ կենտրոնական մասնաշենքի առջև)
ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ Արա Սարգսյանը մոնումենտալ և 
հաստոցային քանդակագործության խոշոր ներկայացուցիչներից է 
հայկական կերպարվեստում:

Արա Սարգսյանը 1919–21 թթ-ին սովորել է Կոստանդնուպոլսի գեղարվեստի վարժարանում, 1921–24 թթ-ին՝ Վիեննայի գեղարվեստի ակադեմիայի բարձրագույն դպրոցում: 
Ավստրիայում նա ստեղծել է «Ռիխարդ Ռոբերտ» (1922 թ.), «Կարլ Վայգել» (1922 թ.), «Հեղինե Զատեյան» (1923 թ.), դիմաքադակները, «Լուռ վիշտ» (1923 թ.) կոմպոզիցիան, որոնք XX դարի հայկական քանդակագործության ինքնատիպ և լավագույն գործերից են: 
Սարգսյանը 1924 թ-ին Վիեննայում ստացել է խորհրդային քաղաքացիություն, 1925 թ-ին տեղափոխվել է Երևան: 1926 թ-ին կազմակերպել է Հեղափոխական Ռուսաստանի նկարիչների ընկերակցության հայկական մասնաճյուղը, ընտրվել նախագահ: 1925–30 թթ-ին դասավանդել է Երևանի գեղարվեստաարդյունաբերական տեխնիկումում: 
1945 թ-ին նրա ղեկավարությամբ հիմնադրվել է Երևանի գեղարվեստական ինստիտուտը (այժմ՝ Երևանի գեղարվեստի ակադեմիա), որի տնօրենն է եղել մինչև 1959 թ., ապա՝ ամբիոնի վարիչ, արվեստանոցի ղեկավար (պրոֆեսոր՝ 1947 թ-ից): 1932–37 թթ-ին Հայաստանի նկարիչների միության նախագահն էր: 
1920–30-ական թվականներին ստեղծած «Վահան Թոթովենց», «Մանուկ Աբեղյան», «Հրաչյա Աճառյան», «Մարիամ Ասլամազյան», «Միքայել Նալբանդյան», «Թորոս Թորամանյան», «Ալեքսանդր Շիրվանզադե», «Սուրեն Սպանդարյան», «Նաիրի Զարյան», «Ալեքսեյ Ջիվելեգով» դիմաքանդակներն առանձնանում են ընդգծված արտահայտչականությամբ: 
Սարգսյանը, պահպանելով ծավալների մշակման ֆրանսիական քանդակագործության սկզբունքները, ստեղծել է «Մայիսյան ապստամբության հերոսներին» հուշարձանի (1931 թ., Գյումրի) մոնումենտալ
Արա Սարգսյանի 
տուն-թանգարանի 
(Երևանում) ցուցասյունը` 
դիմաքանդակով
հարթաքանդակները` նոր հնչողությամբ, որոնք խորհրդային քանդակագործության նվաճումներից են: 
Հայրենական մեծ պատերազմի (1941– 1945 թթ.) տարիներին Սարգսյանը կերտել է ռազմիկների դիմաքանդակներ («Ա. Միրզոյան», 1942 թ., «Ս. Մարտիրոսյան», 1944 թ., և այլն), նաև «Ի՛ զեն, իմ ժողովուրդ», «Հանուն հայրենիքի» և «Բարձունքի գրավումը» կոմպոզիցիոն գործերը:
1942 թ-ին Կիրովականում տեղադրվել է նրա լավագույն գործերից՝ Սերգեյ Կիրովի հուշարձանը (1992 թ-ին հանվել է): 1943 թ-ին ստեղծել է իր կոմպոզիցիոն մտահղացումների գլուխգործոցը՝ «Սահակ Պարթև և Մեսրոպ Մաշտոց» քանդակը (գիպս` 1943 թ., փայտ` 1950 թ.), որտեղ նորովի են կիրառված հայ միջնադարյան պատկերաքանդակի ավանդույթները: 
Սարգսյանը հետպատերազմյան շրջանում կերտել է դիմաքանդակների  շարք՝ «Ստեփան Շահումյան» (1949 թ.), «Վարդան Աճեմյան» (1954 թ.), «Րաֆֆի» (1957 թ.), «Վալերի Բրյուսով» (1967 թ.) և այլն: 
Սարգսյանն ստեղծել է նաև բազմաթիվ մոնումենտալ քանդակներ՝ «Հովհաննես Թումանյան», «Ալեքսանդր Սպենդիարյան» (համահեղինակ՝ Ղուկաս Չուբարյան, երկուսն էլ՝ 1957 թ., Երևանի օպերայի և բալետի թատրոնի առջև),