Այբուբեն
"/*--9999999999ԷՇ
-09999999999ԸՈ
-09999999999ԹՉ
/*--*9999999999ԺՊ
/*--*9999999999ԻՋ
09999999999ԼՌ
09999999999ԽՍ
099999conveԾՎ
099999s3ԿՏ
and 099999s3ՀՐ
and 199999ԱՁՑ
and(199999ԲՂՈւ
and(9999 99999ԳՃՓ
" and9999/99999ԴՄՔ
" and9999999999ԵՅՕ
"/*--9999999999ԶՆՖ
Արագ Որոնում


Կարմիր հաղարջ
Սև հաղարջ
Հաղարջենին կոկռոշազգիների ընտանիքի տերևաթափ բույս է: Հայտնի է հաղարջենու 150 տեսակ՝ տարածված Եվրոպայում, Ասիայում, Ամերիկայում: ՀՀ-ում հանդիպում է 6 տեսակ՝ արևելյան, ալպիական, Բիբերշտեյնի, հայկական, Ախուրյանի, սովորական: Տարածված է անտառներում, նոսրանտառներում, թփուտներում, ժայռաճեղքերում, կիրճերում և այլուր: Սովորական հաղարջենին աճեցվում է գրեթե բոլոր մարզերում: Մշակության մեջ տարածված են նաև սև ու կարմիր հաղարջենիների ներմուծված տեսակները:
Հաղարջենու թփի բարձրությունը 2–2,5 մ է: Տերևները պարզ են, հերթադիր, 3–5-բլթականի, ատամնաեզր: Ծաղկաբույլը ողկույզ է, ծաղիկները՝ մանր, երկսեռ, հազվադեպ՝ բաժանասեռ և երկտուն, սպիտակ, դեղնականաչավուն: Պտուղը հյութալի, բուրավետ, թթվաշ հատապտուղ է՝ սև, կարմիր, դեղին և այլ գույների: Պարունակում է շաքարներ, թթուներ, վիտամիններ, պեկտինային նյութեր, ներկանյութեր: Օգտագործվում է թարմ և վերամշակված (հյութ, ջեմ, մուրաբա): Հաղարջենին խոնավասեր է, բազմանում է սերմերով և արմատային մացառներով:
Հաղարջենու Ախուրյանի և հայկական տեսակները բնաշխարհիկներ են. գրանցված են ՀՀ Կարմիր գրքում: