Այբուբեն
/*--*99999ԳՇ
099999ԴՈ
099999ԵՉ
099999ԶՊ
099999ԷՋ
099999ԸՌ
199999ԹՍ
199999ԺՎ
9999 99999ԻՏ
and 9999/99999ԼՐ
and 9999999999ԽՑ
and(9999999999ԾՈւ
and(9999999999ԿՓ
" and9999999999ՀՔ
" and9999999999ՁՕ
"/*--99999conveՂՖ
"/*--99999s3Ճ
-099999s3Մ
-099999ԱՅ
/*--*99999ԲՆ
Արագ Որոնում


Հացենի. 1. ընդհանուր տեսքը, 2. ընձյուղը՝ ծաղկաբույլերով, 3. ընձյուղը՝ տերևներով և մանր պտուղներով
Հացենին ձիթազգիների ընտանիքի տերևաթափ ծառ է, հազվադեպ՝ թուփ: Հայտնի է 65 տեսակ՝ տարածված Եվրոպայում, Միջերկրական ծովի ափերին, Փոքր Ասիայում: ՀՀ-ում հանդիպում է 2 տեսակ՝ սովորական և սրապտուղ:
Սովորական հացենին մինչև 40 մ բարձրությամբ ծառ է: Աճում է գրեթե բոլոր անտառներում՝ բոխու, կաղնու, ղաժու, հաճարենու և այլ ծառատեսակների հարևանությամբ:
Սրապտուղ հացենու բարձրությունը 10–25 մ է: Տարածված է Փոքր Ասիայում, Իրանում, Բալկանյան թերակղզում, Կովկասում, ՀՀ Տավուշի, Վայոց ձորի, Սյունիքի մարզերում:
Հացենու տերևները բարդ են, հակադիր, կենտփետրաձև: Ծաղկաբույլը հուրանանման է, ծաղիկները միասեռ կամ երկսեռ են: Ծաղկում է ապրիլ-մայիսին՝ մինչև տերևների բացվելը: Պտուղը միաբուն թևապտղիկ է: Բազմանում է սերմերով: Ապրում է 300 տարի: Ջերմասեր է և չորադիմացկուն: Մաքուր ծառուտներ չի առաջացնում: Մեղրատու է:
Հացենու բնափայտն ամուր է, ճկուն` գեղեցիկ նախշերով. օգտագործվում է մանր գործիքաշինության և շինարարության տարբեր բնագավառներում: Գեղազարդիչ է. կիրառվում է կանաչապատման, անտառային մշակաբույսերի և պաշտպանական անտառաբուծության մեջ: Հացենին նաև գազպենատու բույս է: