Այբուբեն
"/*--9999999999ԷՇ
-09999999999ԸՈ
-09999999999ԹՉ
/*--*9999999999ԺՊ
/*--*9999999999ԻՋ
09999999999ԼՌ
09999999999ԽՍ
099999conveԾՎ
099999s3ԿՏ
and 099999s3ՀՐ
and 199999ԱՁՑ
and(199999ԲՂՈւ
and(9999 99999ԳՃՓ
" and9999/99999ԴՄՔ
" and9999999999ԵՅՕ
"/*--9999999999ԶՆՖ
Արագ Որոնում


Պետական կարգը՝ 
միապետություն
Մայրաքաղաքը՝ 
Վելինգտոն
Տարածքը՝ 
270,5 հզ. կմ2
Բնակչությունը՝ 
4,1 մլն
Պետական լեզուն՝ 
անգլերեն
Դրամական միավորը՝ 
նորզելանդական դոլար
Աղվեսի սառցադաշտը
Կիվի թռչունը Նոր Զելանդիայի բնաշխարհիկներից է. այն պատկերված է նաև պետության  զինանշանի վրա:
Նոր Զելանդիայի մայրաքաղաք 
Վելինգտոնը
Նոր Զելանդիա պետությունը գտնվում է Խաղաղ օվկիանոսի հարավարևմտյան մասում: Զբաղեցնում է Կուկի նեղուցով իրարից բաժանվող 2 խոշոր՝ Հյուսիսային (114,7 հզ. կմ2) և Հարավային (150,6 հզ. կմ2) կղզիները, Թրի Քինգս, Ստյուարտ, Սներս և մերձափնյա այլ փոքր կղզիներ: Բրիտանական համագործակցության անդամ է:
Նորզելանդական կղզիները ձգվում են հյուսիս-արևելքից հարավ-արևմուտք 1700 կմ երկարությամբ: Ափերը ողողվում են Խաղաղ օվկիանոսի և Թասմանի ծովի ջրերով: Ունեն լեռնային մակերևույթ: Հյուսիսային կղզու կենտրոնում գտնվում է Հրաբխային սարավանդը, որտեղ կան բազմաթիվ գործող հրաբուխներ, գեյզերներ: Հարավային կղզում է Նորզելանդական Ալպերը (առավելագույն բարձրությունը՝ 3764 մ՝ Կուկի լեռ), իսկ հարավ-արևելքում՝ Սաութլենդ դաշտավայրը: Կան նավթի, գազի, երկաթի, պղնձի, բազմամետաղային, ոսկու և քարածխի հանքավայրեր: 
Կլիման մերձարևադարձային է, ծովային, հարավում՝ բարեխառն: Գետերը ջրառատ են, հարուստ` ջրաէներգետիկ պաշարներով: Խոշոր և նավարկելի գետը Ուաիկատոն է (Հյուսիսային կղզում): Կան հրաբխային, տեկտոնական, սառցադաշտային ծագման լճեր: Թաուփո լիճն ամենամեծն է ոչ միայն Նոր Զելանդիայում, այլև ամբողջ Օվկիանիայում: Անտառները պահպանվել են միայն լեռնային շրջաններում և կազմում են տարածքի 23 %-ը:
Անսովոր է Նոր Զելանդիայի կենդանական աշխարհը. կաթնասուններից կան միայն շներ, կատուներ, շիկամկներ, չղջիկներ, սողուններից՝ հատերիա: 
Բուսատեսակների ավելի քան 75 %-ը բնաշխարհիկ է: Մարդու տնտեսական գործունեության հետևանքով  ոչնչացել են կենդանիների շատ տեսակներ: Երկրում ստեղծվել են Էգմոնտ, Տոնգարիր, Աբել Թասման, Արթուր Պասս, Մաունթ Կուկ, Ֆյորդլենդ արգելոցները: Վերջին 50 տարվա ընթացքում փորձեր են կատարվում կղզիներ բերել և բազմացնել աղվեսներ, եղնիկներ, քարայծեր: 
Նոր Զելանդիան հայտնաբերել է հոլանդացի ծովագնաց Ա. Թասմանը 1642 թ-ին, XVIII դարի 2-րդ կեսին հետազոտել է անգլիացի ծովագնաց Ջեյմս Կուկը: Այդ ժամանակ կղզիների բնիկները՝ մաորիները, դեռևս ապրում էին նախնադարյան համայնական կարգերում: XIX դարում անգլիացիներն սկսեցին գաղութացնել Նոր Զելանդիան և 1840 թ-ին հայտարարեցին Մեծ Բրիտանիայի գաղութ: Եվրոպացիների հոսքը Նոր Զելանդիա հատկապես մեծացավ Հարավային կղզում ոսկու հայտնաբերումից հետո: 1907 թ-ին Նոր Զելանդիան ստացավ դոմինիոնի կարգավիճակ:
Նոր Զելանդիայի հիմնական բնակիչները նորզելանդացիները (85 %) և մաորիներն (9 %) են, բնակվում են նաև անգլիացիներ, շոտլանդացիներ, հոլանդացիներ, իռլանդացիներ և այլք: 
Խոշոր քաղաքներ են Վելինգտոնը, Քրայսթչերչը, Օքլենդը: Մայրաքաղաք Վելինգտոնը հիմնադրվել է 1840 թ-ին:
Ներկայիս Նոր Զելանդիան պատկանում է խաղաղօվկիանոսյան տարածաշրջանի զարգացած երկրների թվին: Գյուղատնտեսության զարգացման մակարդակով երկիրը չի զիջում այնպիսի պետությունների, ինչպիսիք են ԱՄՆ-ը և Կանադան: Զարգացման բարձր մակարդակի է հասել հատկապես անասնապահությունը: Նոր Զելանդիայի յուրաքանչյուր բնակչին բաժին է ընկնում շուրջ 4 գլուխ խոշոր և ավելի քան 20 գլուխ մանր եղջերավոր կենդանի: Նոր Զելանդիան արտահանում է կարագ (1-ին տեղն աշխարհում), բուրդ (2-րդ տեղն աշխարհում), միս: Նորզելանդական կարագը և միսը ներմուծվում են նաև Հայաստան: Մշակում են շաքարեղեգ, արքայախնձոր, ադամաթուզ, սուրճ, թեյ: Միայն Նոր Զելանդիայում է հանդիպում հատուկ մանրաթելային բույսը՝ նորզելանդական վուշը, կաղամբածառը (տերևներից հյուսում են պարաններ և ճոպաններ, իսկ արմատներում պարունակվող հյութից պատրաստում են ըմպելիք): Երկրագնդի ամենախոշոր ծառերից մեկը՝ կաուրի սոճին, բաց գույնի և չափազանց ամուր փայտի շնորհիվ բարձր է գնահատվում նավաշինության մեջ: Զարգացած են արդյունաբերության մեքենաշինական, լեռնահանքային, շինանյութերի, քիմիական, թեթև և սննդի ճյուղերը: Արտադրում են ավտոմեքենաներ, սառնարաններ, հեռուստացույցներ, ռադիոընդունիչներ, որոնք իրացվում են ներքին և արտաքին շուկաներում:

Հայերը Նոր Զելանդիայում
Հայերի առաջին խմբերը Նոր Զելանդիայում հաստատվել են Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո: Նրանք գաղթել են հիմնականում Եգիպտոսից, Լիբանանից, Իրանից՝ այդ երկրների անկայուն քաղաքական կացության հետևանքով: Ներկայումս Նոր Զելանդիայում բնակվում է շուրջ 200 հայ, կազմակերպված համայնք և եկեղեցի չունեն (Նոր Զելանդիայի հայերը գտնվում են Հայ առաքելական եկեղեցու Ավստրալիայի և Նոր Զելանդիայի թեմի հովանու ներքո): Հայերի մեծ մասը բժիշկներ են, թարգմանիչներ, ճարտարագետներ, կան նաև առևտրականներ:
1996 թ-ից գործում է Նոր Զելանդիայի հայկական միությունը, որի նպատակն է հայապահպանությունը և հայ մանուկների հայեցի դաստիարակությունը: Միության ջանքերով Օքլենդում բացվել է հայկական կիրակնօրյա դպրոց: