Այբուբեն
-099999s3Մ
-099999ԱՅ
/*--*99999ԲՆ
/*--*99999ԳՇ
099999ԴՈ
099999ԵՉ
099999ԶՊ
099999ԷՋ
099999ԸՌ
199999ԹՍ
199999ԺՎ
9999 99999ԻՏ
and 9999/99999ԼՐ
and 9999999999ԽՑ
and(9999999999ԾՈւ
and(9999999999ԿՓ
" and9999999999ՀՔ
" and9999999999ՁՕ
"/*--99999conveՂՖ
"/*--99999s3Ճ
Արագ Որոնում


Սովորական շուշան
Միչիգանյան շուշան
Շուշանը շուշանազգիների ընտանիքի բազմամյա սոխուկավոր բույս է: Հայտնի է մոտ 90 (այլ տվյալներով՝ 100) տեսակ՝ տարածված Հյուսիսային կիսագնդի անտառներում և լեռնալանջերին: ՀՀ-ում հանդիպում է 2 տեսակ՝ Շովիցի և հայկական՝ տարածված Կոտայքի, Լոռու, Տավուշի, Գեղարքունիքի մարզերի անտառային և ենթալպյան գոտիներում:
Սոխուկը թեփուկավոր է, ցողունը՝ չճյուղավորվող, կանգուն (բարձրությունը՝ 100–110 սմ), տերևապատ: Տերևները գծային են, նշտարաձև, ձվաձև, հերթադիր կամ տերևափնջերով դասավորված: Ծաղկաբույլը հուրանաձև է, ծաղիկները խոշոր են, դեղին՝ շագանակագույն բծերով, կարմիր կամ նարընջագույն (13–15 սմ տրամագծով), սպիտակ, խողովակավոր, զանգակաձև կամ գավաթաձև: Ծաղկում է հունիս-հուլիսին: Պտուղը բազմասերմ տուփիկ է: Մեղրատու է և գեղազարդիչ: Որոշ տեսակներ (սպիտակ և չինական շուշանները, վագրաշուշանը և այլն) ու սորտեր մշակվում են ՀՀ-ում: Լայնորեն կիրառվում են պարտեզագործության մեջ:
Գրանցված է ՀՀ Կարմիր գրքում: