Այբուբեն
/*--*99999ԳՇ
099999ԴՈ
099999ԵՉ
099999ԶՊ
099999ԷՋ
099999ԸՌ
199999ԹՍ
199999ԺՎ
9999 99999ԻՏ
and 9999/99999ԼՐ
and 9999999999ԽՑ
and(9999999999ԾՈւ
and(9999999999ԿՓ
" and9999999999ՀՔ
" and9999999999ՁՕ
"/*--99999conveՂՖ
"/*--99999s3Ճ
-099999s3Մ
-099999ԱՅ
/*--*99999ԲՆ
Արագ Որոնում


Բժշկական տզրուկներ. 
1. դեղատնային,  2. վրացական կամ պարսկական
Տզրուկները պատկանում են օղակավոր որդերի դասին: Հայտնի է մոտ 400 տեսակ: ՀՀ-ում հանդիպում են բժշկական տզրուկների դեղատնային և վրացական կամ պարսկական տեսակները: Ապրում են Լոռու, Տավուշի, Արմավիրի մարզերի լճերում և ճահճուտներում: Մարմինը երկարավուն է (0,2–15սմ)՝ մեջքափորային ուղղությամբ տափակած, մուգ դարչնագույն, կանաչավուն կամ սև, կազմված է գլխային բլթակից և 33 հատվածից: Ունի երկու՝ առջևի և հետևի ծծաններ: Նյարդային և մկանային համակարգերը լավ են զարգացած: Շնչառությունը մաշկային է: Հերմաֆրոդիտ (երկսեռ) են: Բազմանում են սեռական ճանապարհով՝ ներքին բեղմնավորմամբ: Սնվում են հիմնականում կենդանիների արյունը և մարմնի հյութերը ծծելով (մաշկը ծակելու կամ որսը բռնելու համար կերակրափողի սկզբնամասում ունեն ծնոտներ կամ կնճիթ): Կան նաև գիշատիչ տեսակներ:
Բժշկական տզրուկի թքագեղձերն արտադրում են հիրուդին (սպիտակուցային նյութ), որը դանդաղեցնում է արյան մակարդումը: Բժշկության մեջ տզրուկն օգտագործվում է նաև որպես արյունածուծ միջոց (սրտային անբավարարության և անոթային որոշ հիվանդությունների ժամանակ)՝ արյան ճնշումը կարգավորելու նպատակով:
Յուրաքանչյուր տզրուկ 0,5–1 ժամում ծծում է 10–15 մլ արյուն, որից հետո ինքնուրույն պոկվում է: Հակառակ դեպքում պետք է սպիրտով թրջած բամբակով կպչել տզրուկի գլխի ծայրին, իսկ նրա պոկվելուց հետո վերքի վրա դնել մանրէազերծ վիրակապ: Վերքն արյունահոսում է 6–24 ժամ, երբեմն՝ ավելի: 
Տզրուկով ինքնաբուժում չի թույլատրվում: Տզրուկները մարմնիհամապատասխան հատվածին է կպցնում բուժաշխատողը:
Տես նաև Որդեր: