Այբուբեն
099999ԴՈ
099999ԵՉ
099999ԶՊ
099999ԷՋ
099999ԸՌ
199999ԹՍ
199999ԺՎ
9999 99999ԻՏ
and 9999/99999ԼՐ
and 9999999999ԽՑ
and(9999999999ԾՈւ
and(9999999999ԿՓ
" and9999999999ՀՔ
" and9999999999ՁՕ
"/*--99999conveՂՖ
"/*--99999s3Ճ
-099999s3Մ
-099999ԱՅ
/*--*99999ԲՆ
/*--*99999ԳՇ
Արագ Որոնում


Տխլենուընդհանուր տեսքը, 
պտուղները՝ պտղակալով, 
և հասուն պտուղները
Տխլենին (տկողենի, պնդուկենի) տխիլազգիների ընտանիքի տերևաթափ թուփ է, հազվադեպ՝ ծառ: Հայտնի է 20 տեսակ՝ տարածված Եվրոպայի, Ասիայի, Հյուսիսային Ամերիկայի անտառային գոտիներում: 
ՀՀ-ում հանդիպում է վայրի 1 տեսակ՝ արջատխլենին՝ Տավուշի, Լոռու, Սյունիքի մարզերում, մշակության մեջ տարածված են սովորական տխլենու Աշտարակ և Ողջաբերդ սորտերը՝ Արագածոտնի, Վայոց ձորի, Արմավիրի մարզերում:
Ցողունի բարձրությունը 4–8 մ է: Բունը և կմախքային ճյուղերը հարթ են, մոխրագույն: Տերևները խոշոր են, կլորավուն, թավոտ, մուգ կանաչ, ամբողջաեզր կամ մանր ատամնավոր, հերթադիր: Ծաղիկները միատուն են: Առէջքային (արական) ծաղիկները երկար կատվիկներ են, վարսանդայինները (իգական)՝ երկծաղիկ ծաղկաբույլեր: Ծաղկում է վաղ գարնանը: Պտուղը միասերմ ընկույզ է՝ ծածկված բաց կանաչ պտղաբաժակով: Պտղի միջուկն օգտագործվում է թարմ, հրուշակեղենի, քաղցրավենիքի արտադրության մեջ: Պարունակում է ճարպեր (50–70 %), սպիտակուցներ (15–20 %), վիտամիններ, երկաթ և այլն: Տխլենու կեղևում կան աղաղանյութեր (օգտագործվում է կաշվի աղաղման ժամանակ), փայտանյութից ստանում են նկարչական ածխամատիտ: 
Տխլենին ջերմա- և խոնավասեր է: Բազմանում է մացառներով և անդալիսով: Հողի նկատմամբ պահանջկոտ է: Ապրում է մինչև 80 տարի: