Այբուբեն
-->"& pi'&exp-1'+(sysco
nets"& SE'&pin-1\'+undef
nets"&exp''..%2Fvbscr
ns:n"&pin''''"..%2Fvega:
ns:"+net') WA../..AAAAAvega>
"+net')) W../..asdf5vega>
"+pri'));S../..asdf5WAITF
"+pri');SE../..asdf5www.g
"+res'+ (s../..asdf5[php]
">'+ co../..asdf5\'
">'+'../..BBBBB\'\"
"`fal'+'../..body{\'\"
"`tru'+(SE.htacbody{\\'\\
"`una'+net/../.bogus\\'\\
"||NE'+net/../.bogus`fals
#{282'+NSF/../.c:\wi`true
${282'+pri/../.cast(`unam
%27'+pri//r87conve{php}
%27%2';SEL//r87data:Ա
%27%2'>//r87data:Բ
& pin'>//vegdata:Գ
& SET'AND /coreeval(Դ
''fals/etc/expr Ե
''true/etc/expr Զ
''unam1 + (file:Է
''{${p1 ANDhthttԸ
&expr'||'1 ANDhthttԹ
&ping'||'1 ANDhttp:Ժ
''||ca1 ns=hTTp:Ի
''||CT1 ns=http:Լ
'(leng1 OR http:Խ
'(SELE1 WAIhtTp:Ծ
'(sele1' ||http:Կ
'(SELE1) WAhttp:Հ
' -->(sele1)) Whttp:Ձ
' -->(sele1));DinserՂ
' AND(SELE1));SjavasՃ
' AND(sele1);DEjavasՄ
' AND*/ --1);SEjavasՅ
' AND*/net1,1 pN3tSpՆ
- 0 ' enc*/net1;DECns../Շ
0 0 ' enc+prin1;SELNS1NOՈ
AND ' onM+resp3ns:neՉ
AND ' OR -->">3NSFTWՊ
nets' OR -03OWNEEՋ
nets' OR -03phpinՌ
src=' sty-03ping Ս
src=' UNI-0-03ping Վ
" -->' UNI-0-93ping Տ
" AND' WAI-1 AN3ping Ր
" AND'"-1 or3printՑ
" AND'"-1 OR8printՈւ
" AND'" ns-1 or8'r87.cՓ
" onM'" ns-1 OR;ns:erespoՔ
" src'"'"'-1 OR;ns:es3Օ
" src'"-->-1" a-1" o<% reSELEC
" UNI'& pi-1' a<%a sSET /
" UNI'& SE-1' o<%a sSET /
Արագ Որոնում


Ստրավինսկի Իգոր
1882 թ., 
ք. Օրանիենբաում 
(այժմ՝ Լոմոնոսով), 
Ռուսաստան
1971 թ., Նյու Յորք 
(թաղված է Վենետիկի Սան Միկելե 
գերեզմանատանը)
Ի. Ստրավինսկու հուշարձանը 
(քանդակագործ` 
Վյաչեսլավ Կլիկով))
Ռուս կոմպոզիտոր, դիրիժոր և դաշնակահար Իգոր Ստրավինսկին XX դարի համաշխարհային երաժշտարվեստի խոշորագույն ներկայացուցիչներից է:

Իգոր Ստրավինսկին ծնվել է երաժշտի ընտանիքում. հայրը Սանկտ Պետերբուրգի Մարիինյան թատրոնի առաջատար երգիչներից էր: Ստրավինսկին վաղ տարիքից նվագել է դաշնամուր: 1900–05-ին սովորել է Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանի իրավաբանության ֆակուլտետում, 1904–06 թթ-ին միաժամանակ երաժշտության դասեր է առել հայտնի կոմպոզիտոր Նիկոլայ Ռիմսկի-Կորսակովից, որի ղեկավարությամբ գրել է սոնատ և սկերցո դաշնամուրի համար, «Ֆավնը և հովվուհին» սյուիտը՝ ձայնի և նվագախմբի համար, Մի բեմոլ մաժոր սիմֆոնիան:
Կոմպոզիտորի գեղարվեստական հայացքների ձևավորմանը նպաստել են «Միր իսկուսստվա» խմբավորումը և նրա ղեկավարներից բալետմայստեր Սերգեյ Դյագիլևը: Ստրավինսկին «Հրեղեն հավք», «Պետրուշկա» և «Սրբազան գարուն» բալետներով մասնակցել է Փարիզում Դյագիլևի կազմակերպած «Ռուսական թատերաշրջաններին» և արժանացել համաշխարհային ճանաչման:
1910 թ-ից կոմպոզիտորն առավելապես ապրել է արտասահմանում, 1914 թ-ին տեղափոխվել է Շվեյցարիա. գրել է «Սոխակը» (ըստ Հանս Անդերսենի հեքիաթի) և «Զինվորի պատմությունը» օպերաները, շփվել ֆրանսիական նորարար կոմպոզիտորների «Վեցյակ» խմբի հետ: 
1915 թ-ից Ստրավինսկին հանդես է եկել որպես դիրիժոր, իսկ 1924 թ-ից՝ դաշնակահար (կատարել է հիմնականում իր ստեղծագործությունները): 1919 թ-ին Դյագիլևի պատվերով գրել է «Պուլչինելլա» բալետը, որը բեմադրվել է 1 տարի անց:
1920–40 թթ-ին կոմպոզիտորը բնակվել է Ֆրանսիայում, որտեղ բեմադրվել են նրա «Մավր» ու «Հարսանիք» օպերաները և «Էդիպ արքա» նեոկլասիցիստական օպերա-օրատորիան:
Ստրավինսկու ստեղծագործությանը բնորոշ է արագ զարգացումը, «ոճերի» մշտական փոփոխությունը, որի համար նրան համեմատել են իսպանացի նկարիչ Պաբլո Պիկասսոյի հետ. 2 արվեստագետներն էլ զգալիորեն կանխորոշել են XX դարի եվրոպական արվեստի զարգացման ուղիները՝ մեկը՝ գեղանկարչության, մյուսը՝ երաժշտության մեջ: Կոմպոզիտորն իր երկերում օգտվել է ժողովրդական բանահյուսության լավագույն նմուշներից: 1920-ական թվականներից նրա ստեղծագործության մեջ սկսվել է նեոկլասիցիստական շրջանը, որը տևել է շուրջ 30 տարի: 
Այդ շրջանում կոմպոզիտորը դիմել է տարբեր ժանրերի՝ Սիմֆոնիա (Դեբյուսիի հիշատակին), կամերային անսամբլներ, ստեղծագործություններ ձայնի և դաշնամուրի համար և այլն: Նշանակալի է «Հայր մեր»-ը առանց նվագակցության (a cappella) երգչախմբի համար, «Ապոլլոն Մուսագետ», «Փերիի համբույրը» (Պյոտր Չայկովսկու թեմաներով) բալետները, «Սաղմոսների սիմֆոնիան» և այլն: 1930-ական թվականների լավագույն գործերից են` Կոնցերտ՝ ջութակի և նվագախմբի, Կոնցերտ՝ 2 դաշնամուրի համար, և «Պերսեփոնե» օպերան:
1936 թ-ին Ստրավինսկին հյուրախաղերով հանդես է եկել ԱՄՆ-ում: Նյու Յորքի «Մետրոպոլիտեն» օպերային թատրոնում բեմադրվել է նրա «Թղթախաղ» բալետը, կատարվել է «Դամբարտոն-Օքս» կոնցերտը: 1937 թ-ին կոմպոզիտորին հրավիրել են դասավանդելու Հարվարդի համալսարանում: 1939 թ-ից մշտապես բնակվել է ԱՄՆ-ում. գրել է «Օրփեոս» բալետը, «Սիմֆոնիա in C», երեք մասանոց Սիմֆոնիան, Էբոնի-կոնցերտը՝ կլառնետի և ջազային նվագախմբի համար (նվիրել է ամերիկացի ճանաչված կլառնետահար Բեննի Գուդմենին), «Զվարճամոլի արկածները» օպերան. վերջինս առանձնանում է վառ մեղեդայնությամբ և հզոր դինամիկայով:
Ստրավինսկին հեղինակ է նաև բազմաթիվ գործիքավորումների և մշակումների:
Ստրավինսկու երաժշտությանը հատուկ են խիստ և զուսպ ոճը, հակիրճ շարադրանքը, կերպարների վեհությունը:
Կոմպոզիտորը հյուրախաղերով շրջագայել է բազմաթիվ երկրներում, 1962 թ-ին՝ նաև ԽՍՀՄ-ում. Մոսկվայում և Լենինգրադում (այժմ՝ Սանկտ Պետերբուրգ) ղեկավարել է իր հեղինակային համերգները: 
1963 թ-ին Երևանում (Խորհրդային Միությունում` առաջին անգամ) բեմադրվել է Ստրավինսկու «Էդիպ արքա» օպերան:
Ստրավինսկին գրել է «Իմ երաժշտական կյանքի ժամանակագրությունը» (1963 թ.) և «Երկխոսություն» (1971 թ.) գրքերը:
Ստրավինսկու անունով կոչվել են հրապարակ Փարիզում` համանուն շատրվանով  («Ստրավինսկու շատրվան», 1983 թ., ճարտարապետ` Ժան Տենգլի) և խառնարան Փայլածու (Մերկուրի) մոլորակի վրա:

   «Ամբողջ կյանքում խոսել և մտածել եմ ռուսերեն, խոսելաոճս ռուսական է: Հնարավոր է, որ դա անմիջականորեն չի երևում իմ երաժշտության մեջ, սակայն այն նրա հիմքում է և անտեսանելի էության մեջ»:
Իգոր Ստրավինսկի