Այբուբեն
-->"& pi'&exp-1'+(sysco
nets"& SE'&pin-1\'+undef
nets"&exp''..%2Fvbscr
ns:n"&pin''''"..%2Fvega:
ns:"+net') WA../..AAAAAvega>
"+net')) W../..asdf5vega>
"+pri'));S../..asdf5WAITF
"+pri');SE../..asdf5www.g
"+res'+ (s../..asdf5[php]
">'+ co../..asdf5\'
">'+'../..BBBBB\'\"
"`fal'+'../..body{\'\"
"`tru'+(SE.htacbody{\\'\\
"`una'+net/../.bogus\\'\\
"||NE'+net/../.bogus`fals
#{282'+NSF/../.c:\wi`true
${282'+pri/../.cast(`unam
%27'+pri//r87conve{php}
%27%2';SEL//r87data:Ա
%27%2'>//r87data:Բ
& pin'>//vegdata:Գ
& SET'AND /coreeval(Դ
''fals/etc/expr Ե
''true/etc/expr Զ
''unam1 + (file:Է
''{${p1 ANDhthttԸ
&expr'||'1 ANDhthttԹ
&ping'||'1 ANDhttp:Ժ
''||ca1 ns=hTTp:Ի
''||CT1 ns=http:Լ
'(leng1 OR http:Խ
'(SELE1 WAIhtTp:Ծ
'(sele1' ||http:Կ
'(SELE1) WAhttp:Հ
' -->(sele1)) Whttp:Ձ
' -->(sele1));DinserՂ
' AND(SELE1));SjavasՃ
' AND(sele1);DEjavasՄ
' AND*/ --1);SEjavasՅ
' AND*/net1,1 pN3tSpՆ
- 0 ' enc*/net1;DECns../Շ
0 0 ' enc+prin1;SELNS1NOՈ
AND ' onM+resp3ns:neՉ
AND ' OR -->">3NSFTWՊ
nets' OR -03OWNEEՋ
nets' OR -03phpinՌ
src=' sty-03ping Ս
src=' UNI-0-03ping Վ
" -->' UNI-0-93ping Տ
" AND' WAI-1 AN3ping Ր
" AND'"-1 or3printՑ
" AND'"-1 OR8printՈւ
" AND'" ns-1 or8'r87.cՓ
" onM'" ns-1 OR;ns:erespoՔ
" src'"'"'-1 OR;ns:es3Օ
" src'"-->-1" a-1" o<% reSELEC
" UNI'& pi-1' a<%a sSET /
" UNI'& SE-1' o<%a sSET /
Արագ Որոնում


Արևելագիտությունն Արևելքի ժողովուրդների պատմությունը, տնտեսությունը, լեզուները, գրականությունը, նյութական և հոգևոր մշակույթի հուշարձանները, արվեստն ուսումնասիրող գիտական համակարգ է:

Արևելագիտությունն սկզբնավորվել է XVI–XVII դարերում՝ Հոլանդիայում, Անգլիայում, Ֆրանսիայում: Արևելագիտության ճյուղեր են հայագիտությունը, կովկասագիտությունը, բյուզանդագիտությունը, արաբագիտությունը, թուրքագիտությունը, իրանագիտությունը և այլն:
Հնագույն ժամանակներից հարևան ժողովուրդների մասին Հայաստանում որոշակի պատկերացում են ունեցել քաղաքական, տնտեսական և մշակութային կապերի միջոցով: Միջնադարյան հայ պատմիչների, ինչպես նաև հունարենից, եբրայերենից, ասորերենից, պարսկերենից, արաբերենից, վրացերենից հայերեն թարգմանված կրոնական, փիլիսոփայական, բնագիտական, գեղարվեստական երկերում բազմաթիվ հավաստի և արժեքավոր տեղեկություններ կան հարևան երկրների ու նրանց բնակիչների մասին:
XVI–XVIII դարերում տարբեր երկրներում հայ համայնքների առաջացման հետևանքով հայկական մշակութային, գիտական կենտրոններ են ձևավորվել Ավստրիայում, Իտալիայում, Հոլանդիայում, Ֆրանսիայում և այլ երկրներում, որոնցից շատերը զբաղվել են նաև արևելագիտությամբ: Հայ արևելագիտության զարգացմանը մեծապես նպաստել են Վենետիկի և Վիեննայի Մխիթարյանները՝ Ղևոնդ Ալիշանը, Ղուկաս Ինճիճյանը, Միքայել Չամչյանը, Հովսեփ Գաթըրճյանը և ուրիշներ: 1815 թ-ին Մոսկվայում հիմնադրված հայագիտական և արևելագիտական կենտրոն Լազարյան ճեմարանում են գործել Ստեփանոս Նազարյանցը, Մկրտիչ Էմինը, Քերովբե Պատկանյանը, Գրիգոր Խալաթյանցը և ուրիշներ: Արևելագիտական ուսումնասիրություններ կատարվել են նաև Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանում:
1923 թ-ից Երևանի համալսարանում Հրաչյա Աճառյանի ջանքերով դասավանդվել են արևելյան լեզուներ և գրականություն, իսկ 1940 թ-ին բանասիրական ֆակուլտետում բացվել է արևելագիտության բաժինը, որը 1968 թ-ին վերածվել է ֆակուլտետի: 1958 թ-ին բացվել է ՀԽՍՀ գիտությունների ակադեմիայի արևելագիտության բաժանմունքը, որը 1971 թ-ին վերակազմավորվել է Արևելագիտության ինստիտուտի: 
Արևելագիտական առանձին ուսումնասիրություններ կատարվում  են նաև Մատենադարանում, ՀՀ ԳԱԱ Պատմության ինստիտուտում, Երևանի պետական համալսարանում և այլ բուհերում: Հայ արևելագետները հիմնականում զբաղվում են արաբագիտության, թուրքագիտության, իրանագիտության, քրդագիտության, կովկասագիտության, բյուզանդագիտության հարցերով և Հին Արևելքի դրացի մի շարք երկրների պատմությամբ: Զգալի աշխատանքներ են կատարվել նաև հելլենիզմի ուսումնասիրության, խեթագիտության բնագավառներում, արևելյան և հայկական աղբյուրների հրատարակման համար: Ճանաչված արևելագետներ են Մարի Բրոսսեն, Յոզեֆ Մարկվարտը, Հովսեփ Օրբելին, Նիկողայոս Մառը, Սուրեն Երեմյանը, Ռուբեն Սահակյանը, Հրաչ Բարթիկյանը, Մանվել Զուլալյանը, Պարույր Մուրադյանը, Նիկոլայ Հովհաննիսյանը  և ուրիշներ: