Այբուբեն
099999ԴՈ
099999ԵՉ
099999ԶՊ
099999ԷՋ
099999ԸՌ
199999ԹՍ
199999ԺՎ
9999 99999ԻՏ
and 9999/99999ԼՐ
and 9999999999ԽՑ
and(9999999999ԾՈւ
and(9999999999ԿՓ
" and9999999999ՀՔ
" and9999999999ՁՕ
"/*--99999conveՂՖ
"/*--99999s3Ճ
-099999s3Մ
-099999ԱՅ
/*--*99999ԲՆ
/*--*99999ԳՇ
Արագ Որոնում


Ցախաքլորաորս. էգը և երիտասարդը
Կրետակեր
Ճուռակները կազմում են բազեանմանների կարգի գիշատիչ թռչունների ընտանիքը: Հայտնի է 122 տեսակ՝ տարածված ամենուրեք, բացի Անտարկտիդայից և Արկտիկայից:
ՀՀ-ում բնադրում են 27 տեսակ՝ անգղեր, արծիվներ, մկնաճուռակներ, ցիներ, լորաճուռակ, եվրոպական ճնճղաճուռակ, թավշաոտ ճուռակ, մեծ ճուռակ, կրետակեր, տափաստանային ճուռակ, ցախաքլորաորս, թուրքմենական ճնճղաճուռակ և այլն:
Մարմնի երկարությունը 28–115 սմ է, կենդանի զանգվածը՝ 100գ–6,5կգ: Թևերը լայն են, կլորացած, փետրածածկը՝ հիմնականում մուգ կամ բաց շագանակագույնից շիկակարմիր, մուգ մոխրագույն, կուրծքը կամ մեջքը՝ մուգ շերտերով, ոտքերը՝ հիմնականում՝ դեղին, կտուցը՝ սրածայր, կեռ, մագիլները՝ սուր: Վերնակտուցի եզրը չունի ատամնավոր ելուստ: Զոհին որսում է գետնին կամ թռիչքի ընթացքում: Ճուռակների մեծ մասը չվող է: 
Բնադրում են ծառերի, ժայռերի վրա, գետնին: Թխսակալում է էգը կամ արուն:
Սնվում են մանր ողնաշարավորներով, լեշերով, փափկամարմիններով, միջատներով:
Ճուռակների 11 տեսակ գրանցված է ՀՀ Կարմիր գրքում:
Լորաճուռակ. արուն, էգը և երիտասարդը
Տափաստանային ճուռակ
Թավշաոտ ճուռակ